Setting

Het spel van Nox Arabica zal plaatsvinden in een wijk van Iram el-Ubar, een stad die gelegen is in de woestijn.

Iram el-Ubar

Woestijnstad Iram el-Ubar

De stad Iram el-Ubar is een typische Arabische stad zoals we "kennen" uit de vertellingen van 'Duizend-en-één-nacht'. Smalle straatjes met huizen gemaakt van leem voor de armen, afgewisseld met huizen van marmer en steen voor de rijken. Centraal in de stad, op de top van een heuvel, ligt het paleis van de Sultan met prachtig onderhouden tuinen met fonteinen. Weinig burgers hebben ooit de kans gekregen om binnen de paleismuren te kunnen kijken en nog minder mensen hebben het na kunnen vertellen.

De stad is verdeeld in verschillende districten waar verschillende loco-burgemeesters de baas zijn. Elk district heeft zijn eigen faciliteiten; bazaar, badhuizen, districtskantoor, stadswachten, ziekenhuis, theehuizen en restaurants. Je zou kunnen zeggen dat elk district een stadje op zich is.

Aan de rand van de stad bevinden zich de karavaanposten, die het middelpunt zijn voor de handel met andere steden. Een perfecte locatie voor activiteiten welke het daglicht niet kunnen verdragen, zoals smokkel en illegale transacties. Deze karavaanposten bevinden zich buiten de muren en zijn bereikbaar via grote poorten. De karavanen komen in principe niet in de stad. Dit schept een redelijke unieke stadsbouw, want bij de poorten leeft een mix van arm en rijk. De bazaars, die bij de karavaanposten gebouwd zijn, zijn wat rijker dan de rest van de stad. Dit omdat ze zowel mensen uit de stad als karavaanhandelaren van onderdak en eten voorzien.

Buiten de stadsmuren bevindt zich een kleine vruchtbare groene strook, maar daarna begint heel snel de woestijn. Dit stad is omgeven door een stevige hoge muur van steen ter verdediging.

Hiërarchie, recht en ordehandhaving

Sultan De Sultan is de almachtige heerser over de stad en bijbehorende grondgebieden. De stad kent een strikte dictatuur. De Sultan's woord is wet.

De Sultan wordt in zijn regeringsbeleid ondersteund door een vizier, welke weer ondersteund wordt door een aantal adviseurs. Loco-burgemeesters van ieder stadsdistrict ondersteunen deze adviseurs en hebben zelf weer assistenten in dienst.

De rol van loco-burgemeester is 'simpel'; het besturen van een district binnen de stad. Hij is verantwoordelijk voor ordehandhaving en rust en de algehele tevredenheid van de mensen die binnen het district wonen en handelen.

Naast de vizier en adviseurs zijn er de leden van het hof van de Sultan en zijn familie. Deze mensen hebben aanzien, bekleden belangrijke functies en zijn machtig. Mocht je ze tegen je in het harnas weten te jagen, wees dan op je hoede. Ze schuwen weinig om hun positie te bevestigen en versterken.

De ordehandhaving in de stad wordt uitgevoerd door de Sharif (of de Sharifan) en de stadswachten. Rechtspraak is simpel in Iram El-Ubar; je bent schuldig tot je je onschuld hebt bewezen. De straffen voor misdadigers zijn niet mals. Diefstal wordt zonder medeleven bestraft, waarbij de executie ter plekke wordt uitgevoerd. Moord is de ergste misdaad die iemand kan begaan en kent een vergelijkbare afloop voor de pleger. De Shariff en zijn helpers zijn, naast de mensen van adellijke afkomst, de enigen die openlijk wapens mogen dragen.



Adel, burgers en slaven

In Iram el-Ubar zijn 3 bevolkingsgroepen; de adel, de burgers en de slaven.

Adel is bijzonder. Je behoort tot het hof van de Sultan of zijn directe familie. Dit is niet iets wat je kunt verkrijgen door hard te werken. Adel wordt geboren en is adel voor het leven. Er is slechts een handvol adellijken in de stad, en burgers hebben weinig tot geen contact met deze sociale klasse.

De grootste bevolkingsgroep van Iram el-Ubar is de burgers. Je bent altijd een burger, tenzij je dat recht verliest. Burgers hebben rechten, maar ook plichten. Een burger heeft het recht om in de stad te wonen en te werken. Daar staat tegen over de plichten, zoals het betalen van belastingen aan de Sultan, maar ook goed gedrag, hygiëne en loyaliteit.

Naast burgers zijn er nog de slaven. Slaaf zijn is een vorm van persoonlijke bediende voor een Meester. Je Meester is verantwoordelijk voor je en is verplicht je goed te onderhouden. Een slechte Meester loopt kans zelf slaaf te worden. Je kan slaaf zijn voor het leven, of slaaf zijn voor een bepaalde periode. Je mag/kan jezelf als slaaf in de markt zetten voor een bepaalde periode. Daarna ben je weer gewoon burger met rechten en plichten. Een slaaf heeft heel weinig rechten, en heel veel plichten, daarom ben je ook slaaf.

Geloof

In de setting van Nox Arabica bestaat het islamitisch geloof niet. Er is geen profeet en geen Allah. Alles wat je weet over de Islam mag je vergeten. Vrouwen hoeven geen hoofddoek te dragen en mogen een kameel berijden.

Wat is er wel?

Alles waar men in kan geloven. De waterdrager leeft door de aanvoer van vers water in de bron en gelooft daarom in de entiteit die hem daarin voorziet. De bankier gelooft in datgene wat hem nog meer rijkdom kan geven. De Vizier gelooft voornamelijk in zichzelf. Alles kan en mag zolang de Sultan het duldt.

Geloof is relatief in Iram El-Ubar en vooral aanwezig in de mensen zelf. Bijgeloof wordt veelvuldig toegepast in de dagelijkse gang van zaken, in rites die men zich eigen gemaakt heeft om geluk af te dwingen.

Eten en drinken

Versnaperingen

In Iram El-Ubar kun je overal je honger stillen in de theehuizen en herbergen. Vlees, vis, maar ook groentegerechten met rijst en couscous en kruidige sauzen. Je dorst kun je lessen met (munt)thee, koffie, gekoelde vruchtensappen en ijswater met siroop.

Wat je niet kunt krijgen in de officiële gelegenheden is alcohol. Helaas heeft de sultan het daar niet zo op en vind je het niet in de herberg.

De oostelijke karavanserai Sjah Abbas

Het spelterrein van Nox Arabica betreft de grootste en belangrijkste handelspost van de stad, aan de grote oostelijke poort van de stad. Een plek waar rijk en arm zich mengt. Kleine steegjes waar weinig licht komt, uitkomend op een brede straat waar een stroom van handelswaar verder de stad wordt ingebracht. Pakhuizen, huizen van handelaren en ambachtslieden, lemen huisjes van arbeiders, koffiehuizen en restaurants; het staat allemaal door elkaar heen. Overdag is het er druk met overslag en handel, maar als de nacht valt een plaats waar de zaken die het daglicht niet kunnen verdragen worden afgehandeld.

De karavanserai bevindt zich op de rand van de bewoonde wereld en het begin van de woestijn. Het ligt net buiten de stadspoort en dus niet in de stad zelf. Vanaf de karavanserai loop je letterlijk de woestijn in.

Alleen de woestijn in gaan staat gelijk aan een doodsvonnis. Weinig mensen hebben het na kunnen vertellen. Het is zeker iets wat je niet zomaar doet, tenzij je daar een héle goede reden voor hebt.

De oneindige woestijn

Als je echt wat wilt weten over de woestijn, zoek dan de karavaanleider of zijn karavaanwachters eens op. Ook de Herbergier weet er het een en ander van af. De verhalen zullen je met open mond doen toehoren. Je hoeft niets te geloven. Misschien is het wel allemaal verzonnen. Maar een ding is zeker: je wilt eigenlijk niet de woestijn in. Het is er zonder twijfel gevaarlijk en mysterieus.

Inspiratie

Voor inspiratie verwijzen we je graag naar een sfeerimpressie van kostuums en aankleding