Nox Arabica II verhalen

Bericht van de Vizier - 9

voorgelezen door Suleiman Haddad en na te lezen in de Bazaar

Heilig zijt de naam van de Sultan, Jamshid, en die van al zijn nakomelingen. Burgers en inwoners van Iram el-Ubar, luistert naar het woord en de weg van de Sultan.

Wij verwelkomen Prins Freydun ibn Abtin ibn Jamshid in deze wereld.
De Sultan is verheugd met de jongste toevoeging aan de Koninklijk Familie, en het Voortbestaan van het Sultanaat. Hij is ontroerd dat zijn Zoon het nageslacht heeft vernoemt naar zijn Grootvader, ter nagedachtenis aan al het werk dat hij gedaan heeft.

Om dit heugelijk feit te vieren, heeft de Sultan een einde aan de oorlog waar het Sultanaat al jaren onder gebukt ging, afgekondigd. Het Hoofd van de Hufud-stam is uitgenodigd om aan de onderhandelingstafel plaats te nemen, zodat de jarenlange vete kan worden beslecht.
De Sultan heeft daarnaast besloten om de oude wet, die vrouwen gebiedt om voor huis en haard te zorgen, weer terug in het leven te roepen. Hij bedankt alle vrouwen voor hun trouwe diensten die ze de afgelopen jaren geleverd hebben en vraagt ze gracieus weer plaats te maken voor de mannen die nu kunnen terug keren van de strijd. Zo kunnen deze geprezen strijders hun taken in de maatschappij weer oppakken.

Was getekend,
Vizier Ishak

Bachu naar Samarkand - Uit het dagboek van de karavaanleider

sporen

Tijdens de hele reis naar Samarkand zie ik tekenen van een groot leger dat langs de handelsroute is getrokken. Met een zwaar hart kom ik in Samarkand aan en ik vrees voor het ergste. Maar daar is een heel leger in tenten gevestigd en alles lijkt rustig. Het nachtleven in Samarkand is geheel opgebloeid en er wordt grof geld verdiend, en verloren, in de vele goktenten. Tenten die van tapijt gemaakt zijn. Mijn mannen hebben wel zin in zo’n avond, maar ik houd ze kort. Ik vertrouw het allerminst en ben van plan om de volgende ochtend direct te vertrekken. Dezelfde nacht komt er een boodschapper. De leider van alle stammen die hier aanwezig is, verlangt dat ik hem morgen begeleid. Richting Iram. Ik hoop dat deze brief er eerder is dan wij.

Bericht van de Vizier - 8

voorgelezen door Suleiman Haddad en na te lezen in de Bazaar

Heilig zijt de naam van de Sultan, Jamshid, en die van al zijn nakomelingen. Burgers en inwoners van Iram el-Ubar, luistert naar het woord en de wet van de Sultan.

Na maanden van bedroevend nieuws, eindelijk een nieuwe hoop. Kroonprins Abtin ibn Jamshid, heeft bekend gemaakt dat hij op het punt staat om vader te worden. Al maanden waren hij en zijn geliefde Azra, een dochter van de burgemeester van Baku, een gelukkig paar, maar de problemen die het Sultanaat had met de Wederopbouw, en later het overlijden van zijn grootvader, hebben zij in overleg met de familie besloten om de verloving en de komst van het kind geheim te houden. Voor nu heeft de Prinses Azra zich afgezonderd in de paleisvertrekken om het kind in alle rust te kunnen baren. Uw gebeden voor een succesvolle geboorte worden gewaardeerd.

Was getekend,
Vizier Ishak

Van Niya via Khotan naar Bachu - Uit het dagboek van de karavaanleider

jade

In Khotan zijn ze blij om me te zien. Ze zijn blij met alle hulp die ze hebben gekregen, ook vanuit Niya. Ik krijg goedkoop veel Jade mee. Het leed is nog duidelijk te zien, maar het is een stug volk. Ik denk dat bij mijn volgende bezoek hier er bijna geen verschil meer te zien zal zijn, al zullen een paar nieuwe kinderen verschillende kleuren huid en ogen hebben.

In Bachu hoor ik vreemde geluiden van dat alle rovers zijn vertrokken. Hun leider schijnt ze samen te hebben geroepen en ze zijn vertrokken....richting Iram. De paardenhandelaars zijn blij als ze mij dit vertellen, want hun rust is teruggekeerd. Maar de gezichten betrekken als ze mijn reactie op dit nieuws horen.

Bericht van de Vizier - 7

voorgelezen door Suleiman Haddad en na te lezen in de Bazaar

Heilig zijt de naam van de Sultan, Jamshid, en die van al zijn nakomelingen. Burgers en inwoners van Iram el-Ubar, luistert naar het woord en de wet van de nieuwe Sultan.

Vandaag is Jamshid Ibn Freydun, met alle Goden als Getuigen, ingezworen als de Leider van het Sultanaat dat reikt van Baku tot Dunhuang, van Urgench tot Balkh, de oester waarvan de parel Iram el-Ubar is.

Feest, danst en juicht. Na veertig dagen rouw is het nu tijd voor vier dagen vreugde. Na de viering zal De Sultan teugels weer ter Hand nemen en dit Land weer in de goede richting mennen. De oude Normen en Waarden die het land zo groot hebben gemaakt, zullen weer terug keren om het volk de juiste weg te tonen.

Was getekend,
Vizier Ishak

Van Dunhuang via Lop-Nor naar Niya - Uit het dagboek van de karavaanleider

kameel

Met weinig spullen kom ik in Lop-Nor aan en met net zo weinig vertrek ik weer naar Niya. De Han wilden heel weinig aan me kwijt en Lop-Nor heeft nog geen nieuwe economie verzonnen. Ik krijg de laatste zoutkristallen mee, maar dat is dan ook alles.

Niya is volledig opgeknapt en is helemaal als vanouds. Ik kan er zonder problemen alle bestellingen mee krijgen. Er is ook een hoop antiek beschikbaar gekomen, waar ik maar weinig vragen over stel.

Bericht van de Vizier - 6

voorgelezen door Suleiman Haddad en na te lezen in de Bazaar

Aan alle Burgers.
Inwoners van Iram el-Ubar.

De Sultan is dood.

Afgelopen nacht, na maanden van inzet voor de Wederopbouw van zijn Heilige Stad, is Sultan Freydun bezweken aan een gebroken hart. Een hart dat brak toen zijn Stad brak. De Sultan zou niet Zichzelf zijn geweest als Hij niet alle energie die Hij had, besteedde aan de Wederopbouw van Iram el-Ubar. Dit in de hoop dat de genezing van de Stad ook Hemzelf weer op de been zou brengen.
Helaas is de totale verwoesting die het gehele land heeft weten te raken, hem teveel geworden.

Laat de Goden horen dat Freydun de Hemel zal toetreden als de Drakendoder die Hij Altijd is Geweest, Dat Hij Strijdend Ten Onder Is Gegaan!

Een maand van rouw is afgekondigd, voordat Jamshid Ibn Freydun ingezegend zal worden als Sultan.

Was getekend,
Vizier Ishak

Dunhuang - Uit het dagboek van de karavaanleider

rover

De Han zijn duidelijk....heel erg duidelijk. Het Rijk van Het Midden heeft geen hulp nodig. Het Rijk van Het Midden is zelfredzaam, zelfstandig en voor niets of niemand bang. Dat verklaart dat de hoofdstraat er wederom volledig onbeschadigd uit ziet en dat de mensen gezond en vrolijk zijn. Maar ik zie dat de sloppenwijken drie keer zo groot zijn. Van veel gebouwen is de verf nog nat. Iedereen die geen honger heeft én in de kroegen rondhangt, is soldaat. De Han weten niet wat hen is overkomen. Ze weten net zo weinig als wij. Ze zijn bang, net zoals wij. De Han kiezen er echter voor om het niet te laten merken. Handel is nu opeens lastig met ze. Ze verwijten me dat ik hen van hun laatste bezittingen wil bestelen. Tijd om terug te gaan.

Bericht van de Vizier - 5

voorgelezen door Suleiman Haddad en na te lezen in de Bazaar

Heilig zijt de naam van de Sultan, Freydun, en die van al zijn nakomelingen. Burgers en inwoners van Iram el-Ubar, luistert naar het woord en de wet van de Sultan.

Met pijn in mijn hart heb ik het bericht vernomen dat er werkers zijn gestorven in de mijnen van Khotan. Het herstel is ondertussen vijf maanden gevorderd. Er worden nog steeds slachtoffers geborgen. Aan alle ongehuwde mannen in Iram el-Ubar, hierbij roepen wij u op om in uw hart te kijken: red een vaderloos gezin met uw barmhartigheid. Gaat naar Khotan, maak gebroken families weer compleet. De Sultan looft een beloning uit aan eenieder man die gehoor geeft aan dit verzoek.
Daarnaast zal er extra belasting berekend worden op alle jade die wordt verkocht. Deze extra belasting zal ten goede komen aan de wederopbouw van Khotan.

De Sultan is het Voorbeeld van Barmhartigheid.

Was getekend,
Vizier Ishak

Lop-Nor - Uit het dagboek van de karavaanleider

dansen

Scherven brengen geluk en Lop-Nor is daar het bewijs van. Deze nederzetting verdiende zijn geld met het zout van hun bijna opgedroogde meer. Ze pekelden daarmee alles. Zo ook hun vis. Maar de aardbeving heeft iets los gemaakt in de bergen en de rivier die het meertje voedde, is een enorme stroom geworden. Het meer heeft zich gestaag gevuld en veranderde het gebied in een enorme oase. Als explosies van groen is hier van alles uit de grond gesprongen. Vogels zijn spontaan blijven hangen op hun reis naar verre oorden. De inwoners kunnen het zelf niet geloven en het is daarom ook elke nacht een feest, waar men dronken is. Van water! Het voelt goed na al die maanden ellende.

Bericht van de Vizier - 4

voorgelezen door Suleiman Haddad en na te lezen in de Bazaar

Heilig zijt de naam van de Sultan, Freydun, en die van al zijn nakomelingen. Burgers en inwoners van Iram el-Ubar, luistert naar het woord en de wet van de Sultan.

De Sultan heeft rust genomen op advies van Zijn immer dienstbare Adviseurs. Hij is naar het Buiten Paleis gereisd, waar Hij zich kan onttrekken van de titanenstrijd die de Wederopbouw van de Stad is.
Nu komen tot mijn meer aardse oren steeds meer geluiden dat de Sultan deze vakantie neemt, zodat hij niet meer de stank van de riolen hoeft te ervaren. Deze blijken inderdaad meer beschadigd te zijn dan eerder gedacht, maar deze uitspraak draagt geen waarheid. Laat deze overpeinzingen mij niet meer ter ore komen! Dit is Verraad, in de vorm van twijfel aan de Oprechtheid van onze Sultan.

Was getekend,
Vizier Ishak

Niya - Uit het dagboek van de karavaanleider

mozaiek

Hier begint het vreemd te worden. We zijn ondertussen vier maanden weg van Iram. Maar ook in de kunstenaarsstad Niya zijn de gevolgen van de aardbeving enorm. Ik dacht altijd dat een aardbeving als de vuist van een god was die insloeg op de aarde en het land deed schudden als een tapijt onder de klappen van een mattenklopper. Hard in het midden, maar zachter naar mate de klap de randen van het tapijt bereikte. Maar Niya is net zo hard getroffen als de andere steden. De bevolking heeft echter al vier maanden de tijd gehad om hun stad te renoveren. Er is zowaar een handel in mozaïek opgebloeid om alle scherven van de vazen kwijt te raken. Ik vertel de inwoners het relaas van Khotan en een paar mannen die sinds de aardbeving weduwnaar zijn geworden reizen er heen. Ik plaats een paar opdrachten voor kunst, die ik kan ophalen op mijn terugreis. Nu gaat de tocht verder naar Lop-Nor.

Bericht van de Vizier - 3

voorgelezen door Suleiman Haddad en na te lezen in de Bazaar

Heilig zijt de naam van de Sultan, Freydun, en die van al zijn nakomelingen. Burgers en inwoners van Iram el-Ubar, luistert naar het woord en de wet van de Sultan.

De Sultan is zichtbaar getroffen door het bericht van de roversbendes die Bachu teisteren. U heeft wellicht de geruchten gehoord van Zijn Tirades. De Sultan is nog even strijdhaftig, al zou een zwakker man gezwicht zijn voor de lasten die hij de afgelopen maanden heeft gedragen. De Sultan heeft, op aanraden van Zijn Adviseurs, een aantal aanpassingen gedaan binnen zijn regering. De precieze details zullen volgen, maar degene die mij persoonlijk raken zijn de benoeming van mijn Eerste Assistent, Zoran Zarakhan, tot Minister van Diplomatie. Hierdoor krijgt de Eerste Assistent van de Eerste Assistent, Sumba Druzand, de functie van Eerste Assistent. Zijn Tweede Assistent, Adil Omar, zal vanwege zijn bewezen diensten in onze karavanserai, nu tot Eerste Assistent van de Eerste Assistent worden benoemd. Dit geeft een groots voorbeeld, dat niemand in Onze Stad bevoorrecht is. Wie hard werkt, plukt daar de verdiende vruchten van.

Was getekend,
Vizier Ishak

Khotan - Uit het dagboek van de karavaanleider

ingestorte mijn

Bergen, mijnen en een aardbeving zijn geen goede combinatie. We hebben een hoop gezien onderweg in de afgelopen maanden, maar Khotan is een stad waar enkel nog moeders en dochters leven. Vaders en zonen werkten in de mijnen en zitten daar nog steeds, al worden er de laatste weken alleen nog maar lijken naar boven gehaald. We hebben geholpen om de laatste mijnen leeg te ruimen. Ik heb mannen in mijn karavaan zitten die ik al jaren ken, die een hart van steen hebben en ogen als kogels. Maar hier heb ik ze zien huilen als kinderen. Een paar blijven achter, hebben vrouwen gevonden om nieuwe gezinnen te stichten, om het leed dragelijker te maken. De rest gaat liever zo snel mogelijk weer weg.

Bericht van de Vizier - 2

voorgelezen door Suleiman Haddad en na te lezen in de Bazaar

Heilig zijt de naam van de Sultan, Freydun, en die van al zijn nakomelingen. Burgers en inwoners van Iram el-Ubar, luistert naar het woord en de wet van de Sultan.

Terwijl het puin wordt weggeruimd en men bezig is met het aanleggen van de nieuwe funderingen en riolen, opdat Iram el-Ubar weer de mooiste stad zal worden, is gebleken dat de aandacht van de werkers te veel wordt afgeleid. De oorzaak? Eenieder weet welke dat is. De Toorn der Goden heeft de Woestijn doen schudden en een paar van zijn geheimen doen prijs gegeven. Zo ook dicht bij Onze Stad. Na de storm van de afgelopen maand is er een deel van de geschiedenis van Onze Stad blootgelegd en is het oude Paleis der Doden zichtbaar geworden. De Sultan weet dat dit een een fantastische bron van de geschiedenis van Onze Stad is, maar wil de inwoners op het hart drukken dat het heden belangrijker is dan het verleden. De Wederopbouw van Onze Stad is van grootste belang! Het is daarom dat hij de stadswacht heeft opgedragen het Paleis der Doden te bewaken, terwijl de geleerden zijn begonnen met voorzichtige verkenning. Daarnaast wijst de Sultan er op dat de oude rituelen niet terug komen en dat men geliefden, wanneer zij levenloos onder het puin vandaan gehaald worden, op de hedendaags gebruikelijke manier hoort te begraven: door deze terug te geven aan de Woestijn.
Concentreer U! Concentreer U op de Wederopbouw van Onze Stad. Werk zo hard als de Sultan dat doet!

Was getekend,
Vizier Ishak

Bachu - Uit het dagboek van de karavaanleider

man met paard

Bachu heeft ook klappen gekregen, maar van een andere aard. Bachu is een stad van tenten en die waren zo weer overeind gezet na de aardbeving. Maar het is ook een stad van paarden en die zijn er vrijwel allemaal vandoor gegaan. Men heeft een handjevol terug gevonden, maar de meeste paarden zijn de vlakten opgegaan en zo in de handen van de rovers terecht gekomen. Diezelfde rovers hebben nu al twee maanden Bachu aangevallen en geplunderd. De verkopers en hun wachters weten wel alle trucs die je kan uithalen met cavalerie, maar ze waren blij toen mijn karavaan met soldaten van de Sultan over de heuvel kwam. De hamer en het aambeeld. Het was genoeg om de roversbendes uit elkaar te jagen. Maar we hebben ook verlies geleden. We zijn al twee weken druk met het najagen van de laatste bendes en krijgen veel geld voor elk paard dat we terugvinden. Helaas is het tijd om verder te gaan.

Bericht van de Vizier - 1

voorgelezen door Suleiman Haddad en na te lezen in de Bazaar

Heilig zijt de naam van de Sultan, Freydun, en die van al zijn nakomelingen. Burgers en inwoners van Iram el-Ubar, luistert naar het woord en de wet van de Sultan.

Het is 40 nachten geleden dat ons Sultanaat getroffen werd door de Toorn der Goden. De Sultan, eeuwig Dienaar der Goden, heeft zich opgeworpen en de Toorn doen verzwakken opdat hij kan aantonen dat zijn Volk de genade waardig is. De Sultan overzag, stak zijn handen uit, om deze glorieuze Stad weer te doen herrijzen tot de Glorie die zij ooit was, en immer zal blijven! De Sultan is dankbaar en vereerd door alle moed en inzet die hij om zich heen heeft gezien in deze tijden van nood. En niet alleen in Onze Stad! De karavaan en de hulptroepen hebben Samarkand bereikt en ook hier is de barmhartigheid onder de mensen groot. Men deelt tapijten uit aan het volk opdat zij beschut kunnen blijven en men is dankbaar voor de hulp die de troepen van de Sultan bieden in de wederopbouw.

Maar we zijn er nog lang niet! Als al het puin geruimd is zal de wederopbouw beginnen. De Sultan is al nachtenlang in beraad met de architecten om Onze Stad nog grootser te maken dan zij al was.

Was getekend,
Vizier Ishak

1. Samarkand - Uit het dagboek van de karavaanleider

Dakloze man voor tapijttent

We zijn aangekomen in Samarkand, de laatste stad van de beschaving voordat we echt de woestijn intrekken. Het is Iram in het klein. Als we aankomen ben ik blij dat alles hier kleiner is. Veel laagbouw, weinig torens die zijn ingestort. Je ziet wel de veranderingen. Samarkand is de stad der wevers. De kleden die voor veel geld verkocht werden, worden nu gebruikt om gaten in muren te bedekken en om tenten mee te maken voor hen die geen huis meer hebben. ‘Net als vroeger’ grappen de ouderen, maar je ziet de schok van het land terug in hun ogen. De hulptroepen hebben het makkelijk hier. De meeste inwoners zijn weer op de been en er wordt hard gewerkt aan de materiële schade. Men heeft een tapijt boven het hoofd, en dat is dat. Ik weet goede deals te sluiten om een paar tapijten over te nemen. Geld is namelijk wel nodig. Ik stuur een boodschapper terug naar Iram om rapport uit te brengen.